Een belangrijke situatie (en vraag), waar we in deze blog bij stil willen staan. Een persoon die in Nederland woont wil het offer voor het offerfeest (Ied el Adha) in het land van herkomst organiseren en het halal vlees als gift geven aan arme familieleden. Weet daarbij dat er in het land van herkomst maar een beperkt aantal mensen zijn waaraan gevraagd kan worden hier de verantwoordelijkheid over te nemen. Wordt het geaccepteerd als offer als wij op die manier handelen en hier in Nederland geen lam of schaap laten slachten? Wij ervaren bij werkgevers dat zij ons in een aantal gevallen geen vrij willen geven op deze islamitische feestdag.

Mensen denken dat ze de verantwoordelijkheid op deze manier kunnen afkopen, door offers naar familieleden of arme mensen te sturen en dat is niet de juiste manier. Een offer is geen gift! Een offer is een ding en een gift is een ander ding. Je kan geven aan armen en familieleden wat je wilt en hoeveel je wilt. Dit is een bevestigde soenna en in bepaalde medhabs een bijna verplichte soenna. Elke oemma heeft gemeenschappelijke gebruiken die ervoor zorgt dat er een binding ontstaat tussen de mensen. Dat kan religieus zijn, vanuit bepaalde gewoonten of gebruiken en vanuit tradities. Op het moment dat we dit stapje voor stapje naast ons neerleggen ontstaat er een afstandelijkheid van de gemeenschap. We gaan niet slachten met offerfeest omdat we halal vlees nodig hebben. We leven in de welvaart dat er vlees in overvloed is en er bij de islamitische slagerij halal vlees gekocht kan worden en altijd verkrijgbaar is. We willen met het offer het verhaal van de profeetschap van Ibrahiem herdenken en we erkennen hiermee de profeetschap van Ismail. Dat we daar drie dagen van kunnen eten en drinken is eerder een bijzaak.

Dit doen we niet alleen maar voor onszelf. Dit doen we ook voor onze kinderen. Hoe worden kinderen grootgebracht? Niet alleen maar met adviezen. Ze maken deze zaken heel bewust mee. Ze trekken mooie kleren aan. Ze krijgen zakgeld van familieleden. Er heerst een blijdschap. Wanneer we de oudere generatie vragen om het Ied offer een keertje over te slaan zullen ze daar niet snel om staan juichen. Ze hebben hier van kleins af aan goede herinneringen aan overgehouden en het is een emotionele beleving geworden. Als we dit jaar over slaan, het jaar daarop en weer het jaar daarop, wat zou dit dan met de beleving doen wanneer we het hebben over de soenna van Ibrahiem en wat zou dit op lange termijn met onze emotionele beleving doen? Kinderen worden groot en het zal ze weinig meer doen. Het gaat niet alleen om het geven van geld of om het versturen van vlees naar de armen. We moeten vasthouden aan onze gebruiken en gewoonten vanuit het geloof.

Het slachten is er niet makkelijker op geworden in Europa. Mensen gaan op zoek naar makkelijke oplossingen en denken dat het verzenden van een bedrag naar het land van herkomst een oplossing is. Doe dit vier jaar achtereen en je zult zien dat je eigen kinderen op een gegeven moment geen waarde meer gaan hechten aan deze dag. De soenna sterft een langzame dood.

Een aantal mensen gaat andere dingen doen op deze dag. Die reserveren een hotel of resort en brengen daar hun tijd door. Ze zijn blij verrast als er lamsvlees op het menu staat en komen voldaan terug! Er wordt geen Ied gebed verricht, geen neef of nicht bezocht, familieleden komen niet bij elkaar over de vloer… Dit zijn gevaarlijke ontwikkelingen die de islamitische soenna doen verzwakken en we vergeten daardoor de gebruiken en gewoonten rondom deze feestelijke dagen. Ervaar deze dag als een onderdeel van de opvoeding van de kinderen en niet alleen maar als het genieten van de maaltijden en het vullen van de magen. De dagen van Ied el Adha en de Ied el Fitr moeten door onze kinderen als belangrijke feestdagen ervaren blijven worden.

Er zijn mensen, gemeenschappen en instanties die tegen het traditioneel slachten van dieren zijn. Dit zijn eeuwenoude gebruiken en gewoonten en wij zouden ons hier niks van aan moeten trekken. Kijk hoe de gebruiken in Spanje zijn omtrent de jaarlijkse stieren run en de stierengevechten in de grote arena’s. Daar heeft men jarenlang geprobeerd om dit te beëindigen, maar de Spanjaarden bleven hun eeuwenoude tradities met man en macht verdedigen, met als resultaat dat dit hedendaags nog steeds niet is gestopt.

Als we praten over de manier van slachten die is gebaseerd op de islamitische sharia, dan kan geconcludeerd worden dat dit de beste en meest diervriendelijke manier van slachten is. De reden waarom dit zo stellig kan worden gezegd is omdat hier een aantal basis handelingen en regels voor zijn. Met een vlijmscherp mes worden in één beweging beide halsslagaders doorgesneden. Vergelijk dit met jezelf. Als jij jezelf met een scherpe mes in de vingers snijdt bij het snijden van groenten voel je ook niet direct dat je jezelf hebt gesneden. Meestal gaat pas bij het zien van het bloed een signaal naar de hersenen en raken de meeste mensen in paniek. Daarna voel je de pijn pas.

Bij het snijden van de slagaders bij lammeren, schapen, runderen of welke te slachten dier dan ook is er geen pijn bij het slachten. Er vloeit direct bloed uit de hersenen, terwijl er bloed naar de hersenen blijft pompen. Er vloeit veel bloed uit het lichaam en dit proces is een belangrijk onderdeel van het slachten. Vlees wat op deze manier voldoende bloedingstijd heeft gehad bij het slachten heeft een langere houdbaarheid. Als je dit vergelijkt met vlees van een niet uitgebloede slachting zul je zien dat deze sneller begint te ontbinden. Dat mogen we als moslims dan ook niet eten. Bloed is een verzameling van veel bacteriën en ziekten in een lichaam. Door de uitbloeding vloeien ook deze aspecten uit het lichaam, met rein vlees als resultaat.

De islamitische oemma is een vertegenwoordiging op deze wereld waar men niet snel omheen kan. Hopelijk zijn er op deze dag veel slachtschapen die op de juiste manier worden geofferd. We krijgen door wet- en regelgeving opgelegd dat we eerst moeten verdoven met een slagpen, dat we kippen moeten verdoven met een elektrisch waterbad of gaskamers. Dit staat haaks op de islamitische manier van slachten. Helaas is de realiteit dat dit stapje voor stapje in heel Europa de norm gaat worden. Dit moet ons niet weerhouden om de gebruiken, tradities en islamitische verplichtingen uit de weg te gaan en de weg van de minste weerstand te kiezen. Als je nagaat wie de regelgeving heeft bedacht en geïmplementeerd zul je erachter komen dat zij gewend waren om kippen de nek om te draaien, tegen de muur aan te slaan zodat ze het bewustzijn verliezen of met een knuppel de dood in jagen.

Moraal van het verhaal: Wij vragen eenieder om de islamitische handelingen te respecteren en na te blijven leven, zodat we generatie op generatie heel bewust blijven van de Islam, halal, haram en de gemeenschappelijke gebruiken!

Bent u een Halal producent of Halal toeleverancier en bent u geïnteresseerd in Halal certificering of wilt u meer weten over de Halal certificering procedure en internationale Halal erkenningen, klik dan hier voor het invullen van het aanvraag formulier.